Kalkulator wartości odżywczych

Przepisz wartości z opakowania, wpisz zjedzoną ilość i zobacz, co jest w twojej porcji. Działa zarówno z kolumną na 100 g, jak i z kolumną na porcję.

Z etykiety

g
g

100 dla kolumny „w 100 g” albo wielkość porcji podana obok.

Jednostka energii
g
g
g
g
g
g
g

W twojej porcji

Wartość energetyczna192 kcal 10% RWS
Wartość energetyczna803 kJ
Tłuszcz Wysoka8,8 g 13% RWS
w tym kwasy tłuszczowe nasycone Wysoka3,6 g 18% RWS
Węglowodany25 g 10% RWS
w tym cukry Wysoka11 g 12% RWS
Błonnik1,2 g
Białko2,6 g 5% RWS
Sól Średnia0,3 g 5% RWS
Sód w tej soli128 mg

Chcesz to zapisać? Skieruj aparat w Ampsu na opakowanie, a aplikacja wypełni to wszystko za ciebie.

Dodaj produkt w Ampsu

Przykład z liczbami

Porcja 40 g herbatników, na których etykiecie podano w 100 g 480 kcal, 22 g tłuszczu i 28 g cukrów, to 192 kcal, 8,8 g tłuszczu i 11 g cukrów. To 10% referencyjnej wartości spożycia energii dla dorosłego.

Jak to jest liczone

Każdą wartość z etykiety mnoży się przez ten sam współczynnik: zjedzoną ilość podzieloną przez ilość, do której odnosi się etykieta. Jeśli zjesz 40 g produktu opisanego na 100 g, każda wartość zostanie pomnożona przez 0,4, zarówno energia, jak i sól.

Jeśli opakowanie podaje energię w kilodżulach, kalkulator dzieli ją przez 4,184, żeby dostać kilokalorie, i pokazuje obie wartości. Korzystaj z energii wydrukowanej na etykiecie zamiast samodzielnie sumować makroskładniki, bo wartości na etykiecie są zaokrąglone i suma zaczyna się rozjeżdżać.

Co znaczy „% RWS”

RWS to referencyjna wartość spożycia, której unijne etykiety używają dla przeciętnej osoby dorosłej: 2000 kcal, 70 g tłuszczu, 20 g kwasów tłuszczowych nasyconych, 260 g węglowodanów, 90 g cukrów, 50 g białka i 6 g soli dziennie, zgodnie z rozporządzeniem 1169/2011. To miara do porównywania produktów, a twoje własne potrzeby mogą wyglądać zupełnie inaczej. Błonnik nie ma na etykiecie RWS.

Sól i sód

Unijne etykiety podają sól, a rozporządzenie definiuje ją jako sód × 2,5. Gram soli to więc 400 mg sodu i właśnie tak liczony jest wiersz z sodem. Jeśli porównujesz z etykietą z USA, tam sód podaje się od razu w miligramach.

Kolory: niska, średnia i wysoka zawartość

Kolorowe oznaczenia to brytyjska sygnalizacja świetlna z przodu opakowań, w kolorach czerwonym, pomarańczowym i zielonym. W odróżnieniu od Nutri-Score ocenia ona osobno tłuszcz, kwasy tłuszczowe nasycone, cukry i sól, zawsze w przeliczeniu na 100 g. Mała porcja nie sprawi więc, że słone chipsy będą wyglądać zdrowo: wysoka zawartość zaczyna się od jednej czwartej referencyjnej wartości spożycia dla dorosłego w 100 g. Porcja większa niż 100 g też dostaje ocenę wysoką, gdy sama zawiera ponad 30% referencyjnej wartości spożycia. Progi określają wytyczne rządu brytyjskiego i dotyczą żywności; napoje mają własne, niższe progi.

Progi sygnalizacji świetlnej dla żywności, na 100 g
SkładnikNiskaŚredniaWysoka
Tłuszcz≤ 3 g3 g – 17,5 g> 17,5 g
Kwasy tłuszczowe nasycone≤ 1,5 g1,5 g – 5 g> 5 g
Cukry≤ 5 g5 g – 22,5 g> 22,5 g
Sól≤ 0,3 g0,3 g – 1,5 g> 1,5 g

Częste pytania

Brać kolumnę na 100 g czy na porcję?

Obie się nadają, o ile pole „Wartości podano na” do niej pasuje. Kolumna na 100 g jest zwykle wygodniejsza, bo porcja producenta rzadko odpowiada temu, co naprawdę ląduje w misce.

Dlaczego białko × 4 + węglowodany × 4 + tłuszcz × 9 nie zgadza się z wartością energetyczną?

Etykiety zaokrąglają każdą wartość, błonnik dodaje około 2 kcal na gram, a niektóre produkty zawierają alkohol albo poliole, które mają własną wartość energetyczną. Ufaj energii wydrukowanej na opakowaniu.

Ważyć przed gotowaniem czy po?

Etykieta opisuje produkt w takiej postaci, w jakiej się go sprzedaje, zwykle surowy albo suchy. Waż go tak samo. Do ugotowanych potraw użyj kalkulatora kalorii po ugotowaniu.

Źródła

  1. Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, załączniki XIII–XV
  2. Department of Health and Social Care: front of pack nutrition labelling guidance, 2016