BMI berekenen voor kinderen

Waarom kinderen een eigen BMI-tabel nodig hebben

BMI is voor iedereen gewicht gedeeld door lengte in het kwadraat, maar bij een kind betekent hetzelfde getal op verschillende leeftijden iets anders. Het daalt in de peuterjaren, bereikt rond vijf of zes een dieptepunt en stijgt dan weer in de puberteit, bij meisjes en jongens op een andere manier. Een BMI van 18 is op de WHO-curve hoger dan bij 93% van de meisjes van zes, maar hoger dan bij maar 14% van de meisjes van zestien.

Daarom wordt de BMI van een kind vergeleken met kinderen van dezelfde leeftijd en hetzelfde geslacht. Deze calculator gebruikt de curves van de WHO: de groeistandaarden tot vijf jaar en de groeireferentie voor schoolkinderen en tieners van vijf tot negentien. Hij leest ze maand voor maand af, net als de software van de WHO zelf.

De grenzen van de WHO

De categorieën liggen vast in standaarddeviaties van het mediane kind. −2 SD is ongeveer het 2e percentiel, +1 SD het 84e, +2 SD het 98e en +3 SD het 99,9e. Onder de vijf jaar is de WHO voorzichtiger met het woord overgewicht: boven +1 SD heet het alleen een mogelijk risico, en de grenzen voor overgewicht en obesitas liggen een stap hoger.

Vanaf vijf jaar is de referentie zo gebouwd dat de lijnen aansluiten op die voor volwassenen: op je negentiende ligt +1 SD bij een BMI van ongeveer 25 en +2 SD bij ongeveer 30, precies waar bij volwassenen overgewicht en obesitas beginnen.

BMI-grenzen per leeftijd voor meisjes

De BMI op elke lijn, op elke verjaardag van twee tot achttien. Tussen verjaardagen schuiven de lijnen elke maand een beetje op, en de calculator houdt daar rekening mee.

BMI-grenzen per leeftijd voor jongens

Dezelfde lijnen voor jongens. Tot vijf jaar staan in de kolommen overgewicht en obesitas de WHO-lijnen voor kinderen onder de vijf, bij +2 en +3 SD.

WHO, IOTF of de curves van je eigen land?

Niet elk land gebruikt de WHO-curves. In Nederland werkt de jeugdgezondheidszorg met de TNO-groeidiagrammen en de IOTF-grenzen, die zo zijn gebouwd dat ze op je achttiende bij BMI 25 en 30 uitkomen, en het Verenigd Koninkrijk heeft eigen UK90-curves. Meestal zijn ze het eens, maar een kind vlak bij een lijn kan afhankelijk van de curve aan de ene of de andere kant uitkomen. Gebruikt het consultatiebureau of de jeugdarts een andere curve, dan telt die.

Eén meting is een momentopname

BMI ziet geen verschil tussen spieren en vet, en kinderen die vroeg of laat in de puberteit komen, kunnen een tijd hoog of laag op de curve zitten. Meer zegt de lijn die een kind over een paar jaar volgt. Een kind dat sinds de peuterspeelzaal op hetzelfde percentiel blijft, staat er heel anders voor dan een kind dat in een jaar twee lijnen is gepasseerd. Maak je je zorgen over een uitkomst, dan kan de jeugdarts die curve met je bekijken.