Jak dokładne jest skanowanie etykiet? Test na 141 prawdziwych etykietach

Przepisywanie tabeli wartości odżywczych do aplikacji to najbardziej żmudna część zapisywania jedzenia. Wartość energetyczna, tłuszcz, kwasy tłuszczowe nasycone, węglowodany, cukry, błonnik, białko, sól, potem jeszcze wielkość porcji, a opakowanie trzymasz w drugiej ręce. Zrobienie zdjęcia etykiety brzmi więc świetnie. Dopóki nie odczyta jakiejś liczby źle, bo liczby, której nie wpisujesz samodzielnie, nikt potem nie sprawdza.

Krótka odpowiedź: na 141 prawdziwych etykietach czytnik etykiet w Ampsu odczytał poprawnie 88,8% wartości, 8,4% źle, a resztę zostawił pustą, w około pięć sekund na skan. To wystarczy, żeby oszczędzić sobie przepisywania, ale nie na tyle, żeby przed zapisaniem nie rzucić okiem. Niżej jest, jak to sprawdziłem i co robić z tymi liczbami.

Jak to było testowane?

Na takich zdjęciach, jakie ludzie naprawdę robią. Użyłem 141 zdjęć tabel wartości odżywczych z produktów sprzedawanych w całej Europie, w wielu różnych językach. Niektóre są ostre i proste, inne pogniecione, przekrzywione albo trochę rozmazane, czyli mniej więcej tak, jak to wygląda w kuchni.

Każde zdjęcie przeszło przez ten sam kod, którego używa aplikacja, a każda odczytana wartość została porównana z tym, co jest wydrukowane na opakowaniu: wartość energetyczna, tłuszcz, kwasy tłuszczowe nasycone, węglowodany, cukry, błonnik, białko, sól i do tego marka. Jest jeden haczyk: część wartości wzorcowych była wyliczona, a nie przepisana z etykiety, na przykład kilodżule obliczone z kilokalorii. Przez nie poprawny odczyt wyglądałby na błędny, więc liczyły się tylko liczby, które naprawdę są na opakowaniu.

Jakie były wyniki?

Poprzednia wersja to pierwszy czytnik etykiet w Ampsu. Był wolniejszy i mylił się prawie przy co czwartej wartości, dlatego już go nie ma.

Dlaczego puste pole jest lepsze niż zła liczba?

Bo puste pole widać. Brak błonnika rzuca się w oczy i albo go uzupełniasz, albo machasz ręką. Zła wartość tłuszczu wygląda dokładnie tak samo jak dobra, zostaje zapisana i po cichu trafia do każdego dnia, w którym to jesz.

Dlatego czytnik etykiet zostawia wartość pustą, kiedy nie może jej wyraźnie odczytać, zamiast coś wymyślać. Nie poda też czegoś niemożliwego, na przykład więcej cukrów niż węglowodanów ogółem. W razie wątpliwości zostawia lukę dla ciebie.

Czy można mu ufać?

W przepisywaniu tak. Przed zapisaniem spójrz na wartość energetyczną i na to, co jest dla ciebie najważniejsze, u wielu osób białko, i porównaj z opakowaniem. To zajmuje kilka sekund.

A jeśli jesz coś co tydzień, sprawdź to raz porządnie i zapisz. Potem skanujesz już kod kreskowy, a nie etykietę, i masz wartości, które już raz sprawdzono.

Jak uzyskać dobry odczyt?

• Połóż opakowanie płasko albo trzymaj je tak, żeby tabela nie była wygięta na zaokrągleniu.
• Złap w kadrze całą tabelę razem z nagłówkami kolumn, żeby było wiadomo, która kolumna jest na 100 g.
• Przechyl je trochę, jeśli coś odbija światło. Błyszczące opakowanie pod kuchenną lampą to najczęstszy powód, dla którego brakuje jakiejś liczby.