Hoe nauwkeurig is een etiket scannen? Getest op 141 echte etiketten

Een voedingswaardetabel overtypen in een app is het saaiste deel van je eten bijhouden. Energie, vetten, verzadigde vetzuren, koolhydraten, suikers, vezels, eiwitten, zout, dan nog de portiegrootte, met de verpakking in je andere hand. Een foto van het etiket maken klinkt dus geweldig. Tot er een getal verkeerd wordt gelezen, want een getal dat je niet zelf hebt ingetypt, controleer je nooit.

Het korte antwoord: op 141 echte etiketten las de etiketlezer van Ampsu 88,8% van de waarden goed, 8,4% fout en liet de rest leeg, in ongeveer vijf seconden per scan. Genoeg om je het typen te besparen, niet genoeg om de controle vóór het opslaan over te slaan. Hieronder lees je hoe ik het heb getest en wat je met die cijfers doet.

Hoe is het getest?

Met het soort foto's dat mensen echt maken. Ik gebruikte 141 foto's van voedingswaardetabellen van producten die in heel Europa worden verkocht, gedrukt in allerlei talen. Sommige zijn scherp en recht, andere verfrommeld, scheef of een beetje wazig, ongeveer zoals het er in een keuken uitziet.

Elke foto ging door dezelfde code als in de app, en elke gelezen waarde werd vergeleken met wat er op de verpakking staat: energie, vetten, verzadigde vetzuren, koolhydraten, suikers, vezels, eiwitten, zout en daarnaast het merk. Eén addertje: sommige referentiewaarden waren berekend en niet van het etiket overgenomen, zoals kilojoules die uit de kilocalorieën waren uitgerekend. Die zouden een goede lezing er fout laten uitzien, dus telden alleen getallen die echt op de verpakking staan.

Wat kwam eruit?

De vorige versie is de eerste etiketlezer van Ampsu. Die was trager en las bijna een kwart van de waarden fout, en daarom is hij er niet meer.

Waarom is een leeg veld beter dan een fout getal?

Omdat je een leeg veld ziet. Ontbreken de vezels, dan valt dat meteen op en vul je ze in of laat je het zitten. Een foute vetwaarde ziet er precies zo uit als een goede, wordt opgeslagen en sluipt ongemerkt in elke dag dat je dat eet.

Daarom laat de etiketlezer een waarde leeg als hij die niet duidelijk kan lezen, in plaats van er een te verzinnen. Iets onmogelijks geeft hij je ook niet, zoals meer suikers dan koolhydraten in totaal. Bij twijfel laat hij een gat voor jou open.

Kan ik erop vertrouwen?

Voor het overtypen wel. Kijk vóór het opslaan even naar de energie en naar wat jij het belangrijkst vindt, voor veel mensen eiwit, en vergelijk het met de verpakking. Dat kost een paar seconden.

En eet je iets elke week, controleer het dan één keer goed en sla het op. Daarna scan je de barcode in plaats van het etiket, en zijn de waarden de waarden die je al hebt gecontroleerd.

Hoe krijg ik een goede lezing?

• Leg de verpakking plat, of houd hem zo dat de tabel niet om een ronding buigt.
• Zet de hele tabel in beeld, met de kolomkoppen erbij, zodat duidelijk is welke kolom per 100 g is.
• Kantel hem een beetje als er schittering is. Een glimmende verpakking onder de keukenlamp is de meest voorkomende reden dat er een getal ontbreekt.