Reverse dieting: czy naprawia metabolizm?

Markus Tammeoja·Opublikowano ·3 min czytania

Reverse dieting obiecuje naprawić metabolizm po diecie, ale żadne badanie tego nie potwierdza. Co naprawdę dzieje się po schudnięciu i jak znaleźć nowe utrzymanie.

Reverse dieting: czy naprawia metabolizm?

Reverse dieting, czyli odwrócona dieta, polega na powolnym zwiększaniu kalorii po diecie, często o 50 do 100 kcal tygodniowo, zamiast od razu wrócić do normalnego jedzenia. Jej zwolennicy mówią, że „naprawia metabolizm” i pozwala jeść więcej bez tycia. Żadne kontrolowane badanie tego nie pokazuje, a szukaliśmy. Może za to pomóc znaleźć prawdziwe kalorie na utrzymanie bez efektu jo-jo, co jest naprawdę przydatne. Tyle że nie potrzeba do tego powolnego rytuału.

Wyjście z diety to moment, w którym przepada wiele ciężko wypracowanych postępów, więc zasługuje na plan. Oto co jest prawdą, co marketingiem i co robić w tygodniach po osiągnięciu celu.

Czy metabolizm zwalnia po diecie?

Tak, trochę bardziej, niż wynikałoby z samego mniejszego ciała. W bardzo dokładnie mierzonym badaniu szpitalnym osoby, które straciły 10% wagi, zużywały mniej energii, niż przewidywałby utracony ciężar i tkanki, zarówno w spoczynku, jak i w codziennym ruchu. Częściowo organizm staje się oszczędniejszy, a częściowo przy mniejszym jedzeniu ludzie zwykle mniej się ruszają, często tego nie zauważając.

Twoje utrzymanie po diecie jest więc zwykle niższe niż wcześniej i niższe, niż oszacowałby kalkulator z twoją nową wagą. Właśnie ten problem ma rozwiązywać reverse dieting.

Czy reverse dieting działa?

Uczciwie mówiąc, nikt go porządnie nie przetestował. Nie znaleźliśmy ani jednego kontrolowanego badania porównującego powolne zwiększanie kalorii z przejściem od razu na utrzymanie. Popularne obietnice, że „rozkręca metabolizm” albo pozwala zatrzymać się na dużo wyższych kaloriach niż przedtem, pochodzą z doświadczeń trenerów i zdjęć przed i po, a nie z badań.

Nie znaczy to, że jest bezużyteczny. Powolne zwiększanie robi dwie rozsądne rzeczy: trzyma cię jeszcze kilka tygodni na małym deficycie i zapobiega pożeraniu wszystkiego po diecie. Ale zaplanowany krok na realistyczne utrzymanie robi jedno i drugie, i to szybciej.

Dlaczego waga rośnie, gdy jesz więcej

Gdy po diecie zwiększasz kalorie, zwłaszcza z węglowodanów, waga w pierwszym tygodniu czy dwóch zwykle rośnie o 1 do 2 kg. To głównie woda magazynowana razem z węglowodanami i więcej jedzenia w jelitach, a nie tłuszcz. Wiele osób właśnie wtedy wpada w panikę i znowu obcina kalorie, czyli wpada w jo-jo, którego chciało uniknąć. Licz się z tym i oceniaj średnią tygodniową dopiero po trzech, czterech tygodniach.

Jak wyjść z diety

  • Znajdź prawdziwe utrzymanie. Najlepszy szacunek to dotychczasowe jedzenie plus wartość kaloryczna kilogramów, które wciąż ubywały. Ampsu wylicza to z dziennika i pomiarów wagi.
  • Zwiększaj w jednym lub dwóch krokach, a nie w dziesięciu. Na przykład połowę różnicy w tym tygodniu, a resztę w następnym.
  • Licz się z kilogramem czy dwoma wody. Nie reaguj.
  • Trzymaj białko i trening bez zmian. Chronią mięśnie, które udało się zachować podczas diety.
  • Obserwuj trend przez cztery tygodnie. Jeśli dalej rośnie, odejmij 100 do 200 kcal. Jeśli jest stabilny, to jest twoje utrzymanie.
Wynik kalkulatora rzeczywistego zapotrzebowania Ampsu: około 2130 kcal dziennie i 30 kcal deficytu, przy 2100 kcal jedzenia i wadze z 72,0 na 71,9 kg w 28 dni
Kalkulator rzeczywistego zapotrzebowania Ampsu dla osoby jedzącej 2100 kcal dziennie, której waga w 28 dni spadła z 72,0 do 71,9 kg: około 2130 kcal, więc 2100 to blisko utrzymania.

Jak Ampsu pomaga po diecie

Właśnie tu opłaca się uczyć wydatku z prawdziwych danych. Ampsu porównuje to, co zapisujesz, z trendem wagi i szacuje, ile naprawdę spalasz, więc pytanie „jakie mam teraz utrzymanie?” ma odpowiedź opartą na tobie, a nie na wzorze. Ten sam pomysł możesz sprawdzić w kalkulatorze rzeczywistego zapotrzebowania na własnych liczbach. Jeśli wynik wygląda nisko, po diecie to normalne, a często rośnie znowu, gdy więcej się ruszasz i mocniej trenujesz. Jako przybliżony punkt wyjścia, zanim zbierzesz tygodnie danych, kalkulator zapotrzebowania kalorycznego poda szacunek.

Twój pierwszy krok

Gdy osiągniesz cel, nie świętuj tygodniem jedzenia wszystkiego. Sprawdź szacunek utrzymania, dodaj połowę różnicy do dziennych kalorii i dalej się waż. W następnym tygodniu dodaj resztę.