Waarom je calorie-app huismerken niet vindt (en de sticker van de toonbank)

Je staat in de keuken met een yoghurt van het huismerk, je scant hem, en de app heeft er nog nooit van gehoord. Meteen daarna scan je een cola en die staat er in een halve seconde. Het ligt niet aan je telefoon en ook niet aan pech.

Kort gezegd: er zijn twee soorten barcodes die de grote voedingsdatabases vaak missen. Huismerken hebben vaak een nummer dat de supermarkt zelf heeft uitgedeeld, en de stickers van de vers- of kaasafdeling of de fruitweegschaal hebben de prijs of het gewicht in de code, dus die zijn elke keer anders. Ampsu kan met allebei overweg, en hieronder lees je hoe je ze al in de winkel uit elkaar houdt.

Waarom vindt de app de cola wel en mijn huismerkyoghurt niet?

De meeste barcodes zijn van de fabrikant. Die krijgt zijn nummers van GS1, de organisatie achter barcodes, en de eerste cijfers laten zien welk nationaal GS1-kantoor ze uitgaf: 870 tot 879 voor Nederland, bijvoorbeeld. Die producten worden overal verkocht, dus hun nummers komen in elke database terecht.

GS1 houdt ook een blok nummers dat met 2 begint vrij voor beperkte distributie: codes die een keten in zijn eigen winkels mag uitdelen. Discounters gebruiken dat blok bewust voor hun huismerken, omdat die producten nooit over de kassa van een ander gaan. De kaas op Griekse wijze van Eridanous uit de Lidl heeft bijvoorbeeld 20907785. Een volkomen geldige barcode, op de verpakking gedrukt, en als een database vooral is opgebouwd uit grote fabrikanten en Amerikaanse producten, staat hij er gewoon niet in.

En de sticker van de toonbank?

Dat is de andere soort. Kaas die ter plekke wordt gesneden, vleeswaren van de toonbank, fruit dat je zelf afweegt: de winkel print een sticker, en de barcode daarop bevat het product en de prijs of het gewicht van precies die verpakking. Dezelfde kaas, elke keer een nieuwe barcode.

Elke keten deelt die codes op zijn eigen manier in, en nergens in de barcode staat waar het productnummer ophoudt en de prijs begint. Geen enkele database zal ze dus ooit allemaal hebben, en een app kan er niet veilig naar raden.

Hoe zie ik welke van de twee ik heb?

Niet aan de cijfers, want ze kunnen allebei met een 2 beginnen. Maar de verpakking verraadt het:

De barcode is samen met de rest op de verpakking gedrukt, gewicht ook: dan is het een gewoon product, alleen van het huismerk.
Hij staat op een sticker die de winkel heeft geprint, met prijs en gewicht: dan is het een product per gewicht, en de volgende keer is de code anders.

Wat Ampsu ermee doet

De catalogus van Ampsu is gebouwd rond Europese schappen, huismerken inbegrepen, dus veel van deze producten staan er al in. Vindt een scan van zo'n code toch niets, dan vraagt Ampsu welke soort het is.

Is het een gewoon product, dan voeg je het één keer toe met de waarden van het etiket, en iedereen die die verpakking daarna scant, vindt het.

Is het een sticker, dan vertel je Ampsu één keer wat het is, en daarna herkent het die sticker voor je, wat de verpakking ook weegt. Die blijft in je eigen account, want het is de sticker van jouw winkel en van niemand anders.

En als hij nergens te vinden is?

Kijk naar de cijfers onder de barcode. Een vouw of een vlek is genoeg om een scan te laten mislukken, dus probeer het opnieuw met de verpakking plat, of typ het nummer in.
Zoek op naam. Heb je haast, dan is hetzelfde product van een ander merk meestal goed genoeg voor één maaltijd.
Voeg het toe met de voedingswaardetabel. Dan staat het er de volgende keer dat je scant.